Son Yazılar

Natürmortta Aralık Mesafe İlişkisi Ne Demektir?

Yazan Yayınlama Tarihi 12 Eylül 2019 0 102 Views

İki boyutlu bir bütünü oluşturan elemanlar (tanımlı biçimler, açık-orta-koyu ton ve renk değerleri) arasındaki aralık ve mesafe ilişkileri, bütünde ve ayrıntılarda oluşturulacak dengenin sağlanmasında önemli roller üstlenir.

Biçim, renk veya ton önce kendine en yakın olan biçim, ton veya renkle ilişkiye girer ve uzağında kalanlara karşı bütünleşerek görsel ağırlık oluşturur.

Aralarındaki boşluklar arttıkça biçim, ton ve renkler bağımsızlaşır. Aralık ve mesafelerin azalıp artması biçim, renk ve tonlar arasındaki etkileşimlerin de azalıp artmasına neden olur.

Böylece düzenlemedeki bütünlük bozulabilir. Dengeli oluşturulan aralık ve mesafeler; biçim, renk ve tonların belirgin hâle gelip bütünleşmesini sağlar. 

Biçim, renk ve tonlar arası ilişkide herhangi birinin diğeri üzerinde etkisini artırmak, azaltmak veya dengeyi sağlamak; biçim farklılığı, renk şiddeti, ton zıtlığı ile temin edilebileceği gibi aralık-mesafe ilişkisiyle de sağlanabilir.

Genellikle büyük biçimlerin büyük aralık ve mesafelere ihtiyacı vardır. Anlam birlikteliği ve zıtlıklarının yüzeyde kullanılan elemanların aralık ve mesafelerinin belirlenmesindeki önemi unutulmamalıdır. 

Mekân, uzayın sınırlanmış parçasıdır. Aynı zamanda bir mimari ürünü var eden temel unsurdur. İç, dış, kentsel mekân gibi çeşitleri vardır. 

Mekân algısını sağlayan temel unsur boş yapılardan ziyade mekânın insan ve nesne ile olan münasebetidir. Bir cismin dış yüzeyinin bir başka cismin dış yüzeyiyle temas hâlinde olması cismin bulunduğu yani temas hâlinde olduğu yeri mekân olarak tanımlamamızı sağlar.

Nesnenin mekânla, mekânın nesneyle ve bu ikisinin izleyiciyle olan ilişkisi bir dil oluşmasını sağlar. Nesnenin mekânla olan bu etkileşimi bir iletişim yaratır. Nesneler, resim yüzeyinde güncel yaşamdaki sıradanlıklardan kurtularak bulundukları mekânla birlikte yeni anlamlar kazanır.

Bir nesneyi sanat yapıtı tanımına alan mekân, o nesne üzerinden yeni ifadeler sunar. Nesne kendi öyküsünü, geçmişini, içinde var olduğu çevreyi de beraberinde taşımaktadır. O nedenle nesneyle başlayan kurgulama kaçınılmaz bir biçimde mekânı da kendi içine dâhil eder.

Neticede sanat yapıtı mekânla dolaylı ya da direkt bir etkileşime girer. 

Nesnenin mekân ile yeni bir bağ kurması mekânın nesneye, nesnenin de mekâna bir anlam yükleme sonucunu ortaya çıkarır. Nesneler mekânla algılanırken biçimler ve boşluk birbirini tamamlar. Nesnelerin varlığı mekânı, mekânın varlığı da nesneleri sınırlamış olur. 

Bir Cevap Yazın