Son Yazılar
13 Eylül 2019

Yağlı boya resim ve Akrilik Boyada Teknik Uygulamaya Yönelik Pratik Bilgiler

Yazan Resim Okulu 0 80 Views

Yağlı boya veya akrilik resimlerde hangi tür boyanın nerede ve nasıl kullanılacağı konusunda kesin kurallar yoktur.

Ancak profesyonel bir sanatçı; gün ışığına dayanıklılık, saydamlık, opaklık, renklilik, parlaklık, akışkanlık gibi kullandığı boyar maddelerin kalitesine dikkat eder.

Örneğin;
profesyonel boyaların gün ışığına dayanıklılık dereceleri (Fr. solidite a la lumiere / İng. permenance); ambalajları üzerindeki “Permanence AA, Permanence A, Permanence B” ifadeleriyle,
marka içindeki kaliteleri Seri:1 Seri:2 veya Seri: 3 ifadeleriyle,
saydamlık ve kapatıcılık dereceleri de ambalaj üzerindeki içi boş kare (saydam) içi dolu kare (kapatıcı) ve yarısı boş kare (yarı saydam) ifadeleriyle gösterilir.

Eğer bir boyanın kapatıcı olup olmadığı bilinmiyorsa onu önce denemek, su veya yağla karıştırıp beyaz bir zeminde yer alan koyu bir leke üzerine sürmek gerekir.

Bir rengin kapatıcı olması, o rengin derinliğinin az olması ve hacimsel çalışmalara elverişli olmaması demektir.
Örneğin; çinko beyazı ve yağlı boya renklerin saydamlığını pek bozmaz. Buna karşın titanyum beyazı, rengin derinliğine müdahil olduğundan portrelerde pek kullanılmaz. Karmen kırmızısının kadmiyum kırmızısına göre daha saydam olması da benzer niteliktedir. Glaze yaparken saydam özelliği ile bilinen Van Dyck (Van Dik) kahverengisinden başka bir kahverengi kullanılamaz.

Öte yandan sentetik pigmentlerin dışındaki kadmiyum renkleri başka renklerle karıştırılınca istenmeyen sonuçlar ortaya çıkar. 

Fırça izleri belli olmayacak bir biçimde dalgasız, örtücü ve derinliksiz bir yüzey yanılsaması oluşturmak için yüzeyde kullanılan rengin veya renklerin içine bir miktar titanyum beyazı katmak gerekebilir.

Sanat tarihinde özellikle Rönesans ve Hollanda (Felemenk) realizminde, bu tür pratik bilgi ve deneyimlere önem veren ustaların kişisel uygulamaları başlı başına bir devrim sayılmaktadır.
Örneğin; Titian, Velasquez, Vermeer gibi portre ustaları, ten renklerinde yüzeydeki hacimsel görünüşleri ve insan vücudundaki kan damarlarının mavimtırak görünümünü daha inandırıcı kılmak için genellikle kapatıcı olmayan renkleri kullanmışlar; renklere titanyum beyazı yerine titanyuma göre daha saydam olan çinko beyazı katarak parlak kadife kumaş betimlemeleri ve portrelerde ileri bir gerçeklik yanılsaması ortaya koymuşlardı. 

Bütün bu teknik olgular ve malzeme bilgisinin dışında aşağıdaki kurallar da önemli sayılır: 

  • Yağlı boya resimde ana renkler belli bir sıra ile palete sıkılır. Her rengin palet üzerinde alan ve miktarı aşağı yukarı değişmez. İnceltici olarak genellikle terebentin kullanılır. 
  • Bazı sanatçılar inceltici içine hızlandırıcı olarak birkaç damla vernik karıştırırlar. 
  • Matlık ve parlaklık etkileri, resim bittikten altı ay sonra uygulanması gereken koruyucu verniklerle de sağlanabilir. 
  • Yağlı boya resim tekniklerinde selülözik inceltici (tiner) kullanılmaz. 
  • Doğal kıl fırçalar sentetik tiner ve sabunla temizlenir. 
  • Yağlı boya ve akrilik resim yapılırken inceltici maddeler palete iliştirilmiş metal (çinko veya paslanmaz çelik) kaplar içinde bulunmalıdır. 
Sonraki Yazı

Çizgisel Desen

3 Nisan 2020 0

Bir Cevap Yazın